Claro me parece,
que foram umas
tantas vidas...
como num mágico
conto... com
muitos encontros
e desencontros
e muitas chegadas
e partidas...
Será que ela vai
lembrar de mim
e de nós... e de tanto
o quanto já nos amamos?
Foi meu primeiro pensamento
quando na luz dum sagrado
fogo, nós, após tantas vidas
nos reencontramos...
E quando eu te reconheci,
e tu me sorrio, e eu te sorri...
lembrei de porquê que eu nunca,
nunca te esqueci...
Tanto que te busquei
e nisso me aprimorei
que por fim, eu te achei
e acho que mereci...
- Bravo amar
Nenhum comentário:
Postar um comentário